Işleme Tanrim o suçu
düşmesin melek toprağa
düşmesin Sürgünü kizil fışkı
düşünde kalsın adem
değil Rahminde döl havvanın.
gece sonra gelsin gunden
hece bir cumleyken cennette
okumamis olsun hiç bir fado

Beklesin sırasını aşk
beklesin aci sinsin karanliga
yoksa dinler mi kizil elma
Gunahı gumüş muşta sirtinda
Saplansın derine agitlar birer nota

Ağıt değil !

civa dolansın damarda
ama nafile
ruh esrikti bedende

Sendin ısyanı ademin yarabbim
sendin gümüş falçata boynunda
kesemedin lakin
kesemediğin gibi ismaili

Ölüme ceza yaşattın cürümüş kanı
Aşka avundurdun beni
Sevgiliye ağlattın

agır ve durgun bir akarsuya akar gibi -sana akıyorum-
başım çıplak bedeninde ince bir gözyaşı
içime akar acısı -bedenlerimizin- yüregim sıkışır
nefesimde bir -ses-
yaşamaya başladıkça- sesim çıkmaz -sessizliğimde
bırakayım kendimi oracıkta hüznümle durayım
sen sadece sımsıkı sar beni
-sessizce-
kollarında titreyeyim gözyaşlarımda yaşam
-bedenini- ıslatsın
gebe ol bana kırmızı
rahminde safak kesirleri
yeniden doğursun cömert bedenin
-yenilensin gözyaşım -
dökeyim süt dolu memelerine
ben hayatla hüzün sense -bende- bakire

siluhetin buruk da olsa rahatlatır içimi .
sukunetinin saflıgı duru bir su gibi sızar
kıvrım kıvrım hislerime,
nirengi olur yitik patikalarında arsızlığımın
hep olmak istediğimsin,
hep bir çırağım izlerinde aranan .

yine de bilmek düşlerin de bile bir gece...

Fısıltılar arasında şimdi düşlerim,
Yabancı gölgeler peşinde kıyameti beklerken
kapanır gözlerim sair düşlere.
Olamadığım yalnızlığım oralarda bir yerde
hiç söylenmemiş sözlerle.
Bir başına kayarken siluetin kırmızıya
bense peşinde hayaletim bekleyen.
Ardından yanar gece solgun ateşiyle,
kaybolur hayaletim hüzünlü bir ezgide.

bir sonbahar şarkısı segirdi kulaklarımda ,
hüznümde yansıdı yüzün gerisin geri
hissettiğim bu yalnızlık duduklarımda
peşindeymişim gibi en büyük yalanımın...

içimde ki boşluğun rengi saçlarıma vuran
değil bu beden serkeş
yorgunluk dilde vuslat...

belkide bir gün hatırlanırım,
ayçiçek sürülü kızıl topraklarda
beklide ölmüşümdür
korkuluklarla bedenimde ...

ıhlamur zamanıydı ağzımda
düşlemedim aşka öykünmeyi,
oydu belkide güneşe çarpan döllerim,
kesirlerim yakışmıştı ateşe
yakalansaydım
ve
yansaydım
göz göze pervanelerle

Aşklar bir de kasımpatları
Götürür seni istesen de istemesen de
Karnım dumanlanır seyrek arsızlığımda ,
Özlemin kan revan dokunur omuzlarıma .

Sesin suna olur gögsüme,
Kadehlerde ayrılık sunulur,

lal...


Dolanır sırtıma tan yelleri
Kimse bilmez öldüğümü

sus !

ki ,

susasın aşkımız...

sessizce uzaklaştım ordan,
kafiyesiz bir akşam üstünde ,
kırmızıydı dudakları
yanan sokak lambalarında bir bir

kaçtığım duvarlar sandım yalanlarımda
kimse kıpırdamadı gece boyu
bekleyemedim sevmeyi sabahlara kadar
bekleyemedim beyaz çarşaflarda...