Thursday, April 13, 2006

Hakikatler ve Post Art Yaklaşımları

Açılış (Alcoholic) ironi yapalım biraz ...

Gerçekte ne şekilde tezahür edeceğini bilemediğimiz bu hayatta aslında insan yaratılış sebebleri hakında en ufak bir fikir sahibi olmadan inaçla yaşama sıkıntısı duymamış oldugunu varsayarak kişiye özel iç çekişmeleri ve çatışmaları olanlara birde bunlara hayatta neyaptıgını bildiğini sandığını ve kendini " farkında " olan insan kategorisinde değerlendiren küstah yaratıklarlar olarak durumumuz 20000 yıl önce ki insan aczinden bir arpa boyu dahi iyi olmadığını belirtmek durumundayım...
(The pan valley) Hiç bir şeyin derdimize derman olmadığı bu buhran yıllarının nasıl geçmesi gerektiği konusunda şahsım dahilinde herkezin bir birinden daha gerizekalı yöntemleri olsada en temelinde bu zarüret halinin değişmezliğine son verecek maharetimizinde olmaması bir hayli acı verici. Bu minvalde bir önceki zırvamdada belirttiğim gibi hayat, bu acıyı çekmek için oldukça uzun bir süre tanımış oluyor bize.
(Crystal Frontier) Tabi bu "farkında olmak" halini ve bunu bir ego aracı olarak görmenin insan sağlığına nasıl bir fayda sağladığını şu ana kadar bulamamış olsamda zavallı bir olarak görülmekte istememişimdir. Üstad Oğuz Abi'nin dillere pelesenk " buna yaşamak denmez bizimkisi bedene eziyet " tarzındaki hayat felsefesi sadece dilimizde dururken kuvvetli arabeskimizide yabana atmamışızdır hiç bir zaman.
(Poison) Benim gibi genelde çok konuşan insanların hayatları da konuşmaları gibi uzar gider. Garip ve anlaşılmaz yaşama sevinçleri asılında farkına varamadıkları kişilik bölünmesi veyahut kişilik göstermesi olarak da algılanabilir.
(Uncertinity) ben ve benim gibi ne bitirmeye nede başlamaya cesaretleri olan çok kısa sürede statüko böceğine dönüşen gurabalar zaman zaman özgüven fazlası kimi zamanda yoksunluğu nedeniyle hiç bir zaman doğru dürüst karar veremezler. İşte yaşamak konusunda en büyük beceri/sizliği burdan kaynaklanır.
(Tarantism) Biliyorum konuşmayı bıraktığı gün benim günüm olacaktır.

Bırakalım bunları ekselan burda sadece acı var köşe başlarında bekleyen,
menzil 'dir bizi paklayan bu hayattan,
Vazgeçmeli herşeyden hatta aşk'tan bile ...
Paşam terapi terapi nereye kadar ?

(What will you say )...

0 Comments:

Post a Comment

<< Home