siluhetin buruk da olsa rahatlatır içimi .
sukunetinin saflıgı duru bir su gibi sızar
kıvrım kıvrım hislerime,
nirengi olur yitik patikalarında arsızlığımın
hep olmak istediğimsin,
hep bir çırağım izlerinde aranan .

yine de bilmek düşlerin de bile bir gece...

Fısıltılar arasında şimdi düşlerim,
Yabancı gölgeler peşinde kıyameti beklerken
kapanır gözlerim sair düşlere.
Olamadığım yalnızlığım oralarda bir yerde
hiç söylenmemiş sözlerle.
Bir başına kayarken siluetin kırmızıya
bense peşinde hayaletim bekleyen.
Ardından yanar gece solgun ateşiyle,
kaybolur hayaletim hüzünlü bir ezgide.

bir sonbahar şarkısı segirdi kulaklarımda ,
hüznümde yansıdı yüzün gerisin geri
hissettiğim bu yalnızlık duduklarımda
peşindeymişim gibi en büyük yalanımın...